Coś ci powiem.
SCLC ma komunistyczne korzenie.
Nawet wielkich można przekupić, prawda?
Komunizm to nie partia. To zaraza.
Przenika w duszę, zmieniając nawet najprawowitszych ludzi
w bezwzględnych tyranów.
To, co widzimy, to próba aruszenia porządku.
Przestępczość rośnie,
tracimy autorytet,
i, zapamiętaj me słowa, jeżeli czegoś nie zrobimy,
w narodzie, po raz kolejny, zapanuje anarchia.
Wszystko zaczyna się spokojnie, prawda, panie Irwin?
Musi pan żyć ze świadomością,
że mógł pan zapobiec atakom bombowym i przemocy.
Bardziej mnie interesuje, o chodzi z pańskim FBI.
Pracowałem zbyt długo i ciężko, by siąść
i patrzeć jak dranie znów są na szczycie, prawda?
W byciu znanym zabawne jest to,
zwłaszcza takim, gdy owej sławy się łyknie,
że bez kontroli człek staje się nikczemny.
Radzę dostrzec o co naprawdę jest spór,
nim zniszczy pan reputacjętego, co pan umiłował.
Przyszedł pan z Crime Reports,
z działu PR.
Poślij go do drugiego biura, niech weźmie maszynę.
Panno Gandy, czas by to pokolenie pokazało moją wersję.
- Owczywiście. - Dziękuję.
W 1919, agencie Smith,
moim pierwszym szefem w Departamencie Sprawiedliwości,
był prokurator generalny, A. Mitchell Palmer.
Był Kwakrem.
Nie wierzył w sens wojny, ale znał konieczność okazywania siły i determinacji.
Historykom wierz, jeśli chcesz,
ale większość nie uwzględniła kotekstu.
Mitchell Palmer był bohaterem.
W porządku?
- W porządku? - Tak, chyba tak.
Już dobrze, chodź.
Już dobrze.
W porządku? Już dobrze.
W porządku?
Widzisz, Pallmer potępiał radykałów tak jak ja.
I tak jak mnie, wzięto go na celownik. Nie był sam.
Tamtej nocy 8 bomb wybuchło o 23:00. W całym kraju.
Dwóch senatorów,
czterech polityków, sędzia Sądu Najwyższego,
...John D. Rockefeller, J.P. Morgan...
wszyscy stali się celami komunistów.
Tak, to wszystkimi wstrząsnęło.
Dla mnie było jasne, że bomba wybuchła zbyt wcześnie,
przez co tylko on ucierpiał.
Ale policja wszystko sprzątnęła, zamiast zbierać dowody.
Wyrzucili broń, zamiast zebrać odciski.
Ale widzisz, taka była policja.
W tamtych czasach to standardowa procedura.
To może być koniec tego kraju, Dwight.
Był 1919, wtedy nikt nie słyszał o laboratoriach,
o federalnych, o FBI.
Wtedy otworzyły mi się oczy.
To pański sąsiad?
Nie, pracuje dla mnie.
"Będziemy zabijać. Morderstwa są konieczne.
Zniszczymy podstawy waszej tyranii."
Był pan wtedy w domu prokuratora?
Zostawmy to wyobraźni czytelnika.
Widzisz, ważnym jest, by zostawić odrobinę tajemnicy.
Mógłbym to powiązać z młodym mężczyzną, który pasuje do opisu.
Tak byłoby najlepiej.
Gdzie zdobyłeś dyplom?
George Washington. Dorastałem tutaj.
Musiałem opiekować się matką, więc nie wyjeżdzałem.
Tutaj zrobyłem też dyplom z języka.
Zatem nie muszę ci mówić że to, co człowiek po sobie zostawia,
nie zawsze jest widoczne.
W tej chwili najwazniejszym jest
oddzielić opinię nikczemnika od bohatera.
Jak twoim zdaniem ma się to do dzisiejszych czasów?
Nie jestem pewien. Chciałbym usłyszeć więcej.
Mogę wrócić jutro.
Dobrze. Ale tekst zostaje tutaj.
Oczywiście.
Agencie Smith.
Dziękuję.
Dzień dobry, John.
Pan Palmer prosił, byś dzisiaj zjawił się na spotkaniu.
Panno Gladwell, proszę pamiętać...
by zwracać się po nazwisku.
O drugiej.
Proszę nie być za wcześnie. To tak samo niegrzeczne, jak spóźnialstwo.
A cóż to za urocza dziewoja do nas przystąpiła?
Helen, przedstaw się.
Miło pana poznać, panie Hoover. Jestem Helen Gandy.
Wzajemnie. Witam w Departamencie Sprawiedliwości.
Może pani przekazać panu Palmerowi, że się zjawię.
Oczywiście.
Zawsze tak czaruje. Nie przywiązywałabym do tego uwagi.
Jeremy, potrzebuję pomocy.
Twojej.
Dobry wieczór, matko.
Edgar.
Pani Marcia miała dzisiaj wizję.
Stwiedziła, iż powinnam kupić suknię.
Mówi, że twój ojciec niedługo umrze.
A kiedy tak się stanie, wyrośniesz na najpotężniejszego człowieka w kraju.
Twój brat to dobry człowiek,
ale to ty przywrócisz świetność naszej rodzinie.
Edgar?
Edgarze, zanudzam cię?
Słucham cię. Zwolniłaś służącą.
Powiedziałema jej, że może odejść.
Nie płacę jej za bezczelność. Wszyscy murzyni się buntują.
- Mógłbym rozpocząć śledztwo. - Za dobrze im.
Śłyszałaaś? Mógłbym rozpocząć śledztwo.
Mów konkretnie.
Pan Palmer wezwał mnie dzisiaj na spotkanie. Rozpoczęła się wojna z bolszewikami.
Nalegał, bym poprowadził nowy oddział przeciw radykałom.
Zamachałeś ogonem?
Powiedziałem mu, że to największe zagrożenie, z jakim spotkał się nasz kraj,
i że nie mogę tej pracy przyjąć nie mając pewności, że będę skuteczny.
Świetnie. Ale i tak ją przyjmiesz.
3000 rocznie.
Muszę kupić ubrania. Nie możesz tak wyglądać.
Przez 4 godziny zebrałem 40 nazwisk osób, podejrzanych o radykalizm.
Do końca miesiąca zbiorę z 10 000.
I będę miał własnych, zaufanych ludzi.
Edgarze, ty palisz?
- To samo nie przychodzi. - Słuchaj lekarza.
Przy tej nowej pracy nerwy mogą ci się przydać.
Raczej nie chcesz skończyć jak ojciec.
Idź, spróbuj. Możesz zparowadzić ojca.
Muszę się przygotować na kolację.
Opuszczasz mnie?
Dla maszynistki. Jest dobrze ułożona.
Czy to randka?
Tak myślę.
Pokaże jej mój system katalogowania zbiorów w Bibliotece Kongresu.
Oczaruj ją.
Załóż niebieski krawat.
Wyglądasz w nim przystojnie.
Spójrz na sufit.
Jest niesamowity.
Nigdy tu nie byłam.
Pomagałem organizować zbiory tutaj.
Zobacz, każdy element ma przypisaną kartę,
z niepowtarzalnym kodem,
określającym tytuł, autora, położenie i tematykę.
To, co kiedyś zajmowało dni, teraz jest kwestią kilku minut.
Śmiało. Podaj mi autora lub tytuł. Jakikolwiek.
Nieostrożność.
Czas?
Obecny.
Dobrze. Mierz czas.
Hmm.
Heh.
Prawie mam.
Skąd wiedziałeś, że nie mam na myśli polityki?
Jeżeli chcesz, mogę zacząć od początku.
Wystarczy.
Ile mi zajęło?
Minutę i 10 sekund.
A wyboraź sobie, że każdy obywatel miałby
własną kartę, numer i, powiedzmy, odciśk palca.
Wyobraź sobie jak szybko moglibyśmy kogoś znaleźć, gdyby popełnił przestępstwo.
Imponujące.
Cóż, wolisz zostać tutaj czy może pójść gdzie indziej?
Jak wolisz.
Panie Hoover.
Nie jestme pewna czy dobrze mnie pan zrozumiał.
Ach tak...
Panno Gandy...
Wiem, że znamy się krótko,
ale w pani towarzystwie czuję się najlepiej.
Pani siła, charakter, wykształcenie.
Żarty pan sobie stroi?
Nie, oczywiście, że nie.
Zatem proszę wstać.
Byłbym wdzięczny, gdyby pani
nie powiedziała o tym nikomu.
Oczywiśćie.
Dobrze. Mogę spytać...
jaką wadę pani we mnie dostrzega?
Nie. Dopiero się poznaliśmy.
Oczywiście.
Ale wierzę, iż charakter można szybko ocenić.
Wiem, że spotkaliśmy się tylko trzy razy, ale to wystarcza.
Większość ludzi potrzebuje więcej, ja nie. Widzę człowieka takim, jakim jest.
I proszę, mów do mnie Edgar. Tak zwraca się do mnie matka.
- Edgarze? - Tak?
Potrafisz dochować tajemnicy?
Oczywiście, masz moje słowo.
Nie interesuje mnie małżeństwo. Skupiam się na pracy.
Hmm.
Zatem możesz rozważyć stanowisko mojej osobistej sekretarki.
Tak.
Idziemy?
Książka.
Ach tak.
Prosze.
Pomagałem tworzyć tę bibliotekę tak samo jak biruo.
I wielu twierdziło, że nie są potrzebne.
Widzisz, ludzi innowacyjnych rzadko się docenia.
Nie ma początku.
Panno Gandy.
Ten dzieciak Kennedy znowu się odzywa.
Pewnie potrzebuje nowej pieluchy.
Mam dowiedzieć się, czego chce prokurator?
Nie, chcę kompletny zapis nagrań z Los Angeles.
Kiedy je otrzymam, odpowiem na jego wezwanie.
Świetnie.
Edgarze, wrócił agent Smith.
Ma kilka pytań na temat Obław Palmera.
Odesłać go?
Helen, lubisz go?
Jeszcze nie wyrobiłam o nim zdania.
Hmm.
Ja go lubię. Ufam mu.
- Wyślę go do drugiego biura. - Nie.
Przynieś mu biurko tutaj.
Jak w 190 mogłem kogoś chronić?
Nim przeniosłem się do tego biura, byliśmy bezslini.
Mieliśmy kilka praw, nie mogliśmy nosić broni,
i Kongresowi to odpowiadało.
Kryminaliści wychodzi na wolnośc, nie było prawa nakazującego ich śledzenie,
więc decyzję podjąłem sam.
Zebrałem karty z ponad 5000 nazwiskami
i zwróciłem się do jedynego wydziału w Waszyngtonie,
który wciąż miał jakieś możliwości.
Czy był to Departament Pracy? Z prawem do deportacji?
Ale tylko tych, którzy spełniali dwa warunki.
Musieli mieć obce obywatelstwo i działać na szkodę naszego kraju.
I współpracowali z panem?
Nie, oczywiście.
Nikt za darmo władzą się nie dzieli, panie Smith.
Nie ma prawa, na bazie którego można zażądać
aresztowania obcego obywatela,
chociaż mam potwierdzenie, że zasługuje na deportację?
Nie bez dowodów.
- Istnieją pewne procedury. - Procedury?
- A co z zagrożeniem? - Ono może istnieć...
Może?
Dobrze. Zagorożenie istnieje.
Ale bez dowodu zbrodni nie ma podstaw do wydalenia z kraju.
Zobaczymy.
Jeszcze się odezwę.
Jedną z osób posiadających tam władzę był pan Caminetti.
Nie przepadał za naszym wydziałem, ale jednej osoby nienawidził bardziej.
Urodziłam się rewolucjonistką,
i jako reolucjonistka
żądam prawa do buntu i opierania się napływowi obcych,
wszelkim kosztem, wliczając w to użycie siły.
Emma Goldman. Bohaterka ruchu radykalnego.
Gdybym ją podrzucił Caminettiemu, deportowałby ją od ręki.
Ale miała obywatelstwo.
Chce pan zrobić przerwę?
Nie.
Wiem, ze teraz ciężko to sobie wyobrazić, ale był czas,
kiedy zwykły Amerykanin obawiał się o swoje bezpieczeństwo.
W Chicago strajk zapoczątkowany przez komunistów rozpoczął się od wyłączenia elektryczności.
Zaczęły się zamieszki.
A w dniu zawieszenia broni, w Waszyngtonie,
weterani wracający z wojny zostali zamordowani przez radykałów.
Czerwona rewolucja dotarła na nasze ziemie.
Nie możemy ich zgarniać pojedynczo.
Ukryją się, a każdy senator znajdzie bombę w swojej skrzynce pocztowej.
Musimy to zorganizowac, złapać wszystkich od razu.
- Kim są "oni"? - Po to tu jesteś, by się dowiedzieć.
Chcę akta na temat każdego radykała w tym kraju.
Pod ścianę, panowie.
Chcę wiedzieć kim są, skąd, do jakiej grupy należą i jakie poglądy wygłaszają.
Tych, którzy już popelnili przestępstwo?
Bardziej mnie interesują ci, którzy je planują. Pod ścianę, dziękuję.
- Ilu masz ludzi? - Póki co tylko was.
Zlecę wstawienie zamków.
Nie, panno Gandy. To zbytnio zwróciłoby uwagę.
Nic nie może być ułożone alfabetycznie.
Akta niech będą podzielone na tematykę i kategorie.
Ten system powinien być łatwy do użytkowania, jeżeli zna się zasady.
Jeżeli nie, jego użytkowanie powinno być niemożliwe.
I nie ufajcie nikomu, nawet naszym agentom.
Połowa naszych kolegów działa na dwa fronty.
Ale przestępstwa, które zamierzamy badać, to idee.
Jeżeli twoją ideą...
Pod ścianę, dziękuję.
Jeżeli twoją ideą jest przedostanie się do naszego kraju i obalanie rządu
to tak, jest to przestępstwem.
Pani Goldman wyszła za obywatela Stanów.
Jej mąż ani razu nie odwiedził jej w więzieniu, a mimo to
człowiek, z którym mieszka od ślubu, przychodzi co noc.
Co jeżeli sprawdzimy tę listę i nic nie znajdziemy?
Żadnej broni, bomb, a deportujemy tylko niewinnych ludzi.
W każdym zakątku kraju naród
nalega, by prokurator generalny coś zrobił w tej sytuacji,
i przywrócił pokój na terenie USA.
Z chęcią przekażę twoje wątpliwości osobiście panu Palmerowi,
ale w międzyczasie zdemaskuj to fałszywe małżeństwo pani Goldman
i zmień garnitur.
- Przepraszam? - Garnitur.
To nie saloon.
Miej do siebie szacunek ale, co ważniejsze,
miej szacunek dla tego wydziału.
Panno Gandy?
Panno Goldman, czy jest pani anarchistką?
Odmawiam odpowiedzi.
Czy zaprzecza pani?
Odmawiam odpowiedzi.
Czy chciałaby pani obalić rząd Stanów Zjednoczonych?
Odmawiam odpowiedzi.
Czy opowiada się pani za zabójstwem urzędników publicznych?
Odmawiam odpowiedzi.
Cudzoziemka odmówiła odpowiedzi na zarzuty zawarte w nakazie,
pomimo faktu iż dano jej na to szansę.
Zalecam wydalenie z kraju.
I tak po prostu, mieliśmy precedens.
Edgarze, mam zorganizować podróż do Paterson w dniu walentynek?
Oczywiście, panno Gandy.
14 lutego pojechałem pociągiem do Paterson.
Gdybym mógł złapać ich na gorącym uczynku,
Departament Pracy bezsprzecznie wsadziłby wszystkich na łodzie i odesłał do domu.
Więc agenci Biura, razem z policją,
zaczęli odwiedzać miejsca znane ze spotkań komunistów
w całym kraju.
Są uzbrojeni i niebezpieczni.
Gotowi są zabić, by uniknąć pojmania.
Bierzcie, śmiało.
- Możemy ich użyć? - Traktujcie to jako prezent.
Żadne prawo nie zakazuje nam używania własnej broni.
Panowie, łapcie za broń.
Szybko.
Ruszajmy.
Policja! To obława!
Ucieka przez okno, zatrzymać go!
Dość!
Ulotki pasowały.
Rozwiązaliśmy sprawę bombardowań.
I w końcu aresztowaliśmy niemal 4000 komunistów,
i deportowaliśmy prawie 500.
Dokonaliśmy tego dzięki świetnym możliwościom i ponasząc wielkie ryzyko.
Znaleziono prasę, 5 pistoletów, 2 automaty.
W Trenton znaleziono proch, miedź, drut mosiężny i baterie.
- Fabryka bomb. - Tak.
120 osób aresztowano w Detroit, 41 w Filadelfii i 17 tutaj.
Ale wszyscy w Burze stracili swoje prace, prawda?
Nawet Palmer?
Niektórzy, i to jest nauczka.
Widzisz, bombardowania ustały i nastal pokój.
Amerykanie zapomnieli, że takowe zagrożenie w ogóle istniało.
Więc kiedy przeciwnicy polityczni zaatakowali Palmera
za próby obrony własnego kraju przed komunizmem,
nikt się nie przeciwstawił.
Bo, jak dzisiaj, zapomnieli o bombach, przelanej krwi i strachu.
Ale czemu oberwał Palmer, nie pan, skoro pan organizował obławy?
Miałem 24 lata, agencie Smith. Tylko wykonywałem rozkazy.
Rozumiem.
A gdybyśmy tego nie uczynili, mógłby urodzi się pan w komunizmie,
a nie w kraju który tak pan kocha.
- Mam rację? - Oczywiście.
Hmm.
Edgarze?
Zignoruj go.
Edgarze?
Mam spotkanie, panie Tolson, zaraz przyjdę.
Nie zapomnij o spotkani z prokuratorem generalnym.
Akta nie są kompletne, panie Tolson. Proszę odejść.
Dziękuję.
Dziękuję. I przepraszam, dokończę ten rodział dziś wieczorem.
Bardzo dobrze, agencie Smith.
Czy podczas nauki opowiadano ci jak tu trafiłem?
Tak, wezwano pana do biura prokuratora generalnego...
- Harlana Fiske Stone'a. - Tak, prokuratora generalnego Stone'a.
Wezwał pana i kazał usiąść.
W Chicago są dziesiątki wolnych miejsc.
A skoro statystykami przestepczości się zmniejszają, dobrze byłoby gdyby Biuro...
uzupełniło te miejsca i zaczęło odbudowę.
Mam akta podejrzanych, a za przyzoleniem Kongresu...
Nie podnoś głosu, synu. Ja cię tu wezwałem. Siadaj.
Tak jest.
Odeszli wszyscy z którymi tu pracowałeś. I jest ku temu powód.
To całe Biuro nieźle śmierdzi. Zgodzi się pan?
Tak.
I, bez urazy, nie ma pan życia osobistego.
Nie ma pan żony, kobiety, i z tego co wiem, żadnych przyjaciół.
Zgadza się.
I męczysz wszystkich tą sprawą z odciskami palców.
Nie byłoby to męczące, gdybyśmy mogli zebrać je w jednym miejscu, zapewniam.
To zwykłe spekulacje.
Tak jest.
I czemu nazywają pana Szybkim?
Kto?
Najwyraźniej wszyscy za pana plecami.
Zdobyłem uznanie dostarczając zakupy, kiedy miałem 10 lat.
Byłem najszybszy w okolicy. To zwykła ksywka.
Na pewno nie wzięła się od pana słowotoku?
Być może.
Młodzieńcze, chciałbym abyś przyjął posadę neczelnika Biura Śledzczego.
Przyjmę, ale pod pewnymi warunkami.
Jakimi?
Musi być niezależne od polityki i politycy nie mogąmieć praw do jego wykorzystywania.
Rekruci muszą posiadać wykształcenie średnie.
Nominację muszą być oparte na zasługach.
Awanse będą osiągane po wykazaniu zasług.
I Biuro ma podlegać tylko panu,
generalnemu prokuratorowi.
Nie otrzymałbyś tej pracy na innych warunkach.
To wszystko, miłego dnia.
Dziękuję.
Gotów jestem wdalić z szeregów Biura
każdego pracownika, u którego zauważę ślady środków odurzających.
Wierzę, że osoba stająca się członkiem Biura,
musi zachowywać się godnie, tak w pracy jak poza nią,
by uniknąć jakiejkolwiek krytyki
w kwestii swego zachowania.
- Pańska godność? - Agent Williams, sir.
- Miło pana poznąć. - Wzajemnie.
A pańska?
Agent Caffrey, sir.
- Pański przydział? - Dostałem przydział do Kansas,
by pomó w poszukiwaniu złodzieja, Franka Nasha.
To niebezpieczna praca, po powrocie
zostaniesz nagrodzony za swą służbę.
Wciąż nosi pan zarost, agencie Stokes?
Paniom to odpowiada.
Zatem opinie dam są ważniejsze od opinii Biura?
Nie.
Może lepiej pasowałbyś do policji
niż do FBI...
Pracuję dla wydziału i Biura od 7 lat, Edgarze.
Prawie tak długo, jak ty.
Nie.
Pracowałeś 7 lat dla dawnego Biura. Jego już nie ma.
I ciebie także.
Szybko zwolniłem agentów, nie spełniających moich wymogów:
wykształcenia, sprawności fizycznej,
i przede wszystkim, lojalności.
Zamówiłam dwie. W tym samym kroju, ale innym wzorze.
I dwa garnitury dla ciebie. Dostarczą je w piątek.
Dziękuję, matko.
To platyna,
6 diamentów i gwiazda z szafiru.
Jest piękny, matko.
Dziękuję.
Powiedziałam o tobie wszystkim sąsiadom.
Nie mogę. Przytyłem ostatnio.
Nabrałeś masy. Dla mężczyzny to nic złego.
- No dobrze. - Jestem z ciebie taka dumna, Edgarze.
Zaczynam tworzyć dla ciebie album.
Będę w nim wszystko umieszczać. To dopiero początek.
"Johnny Hoover zostaje naczelnikiem Biura Śledczego"
Przeczytasz to?
Jesteś dumna z wujka?
Panowie.
Chcę was przedstawić, proszę ze mną.
Edgarze, dobrze cię widzieć.
Ciebie również, Lawrence.
Chciałbym przedstawić ci pana Clyde'a Tolsona.
W dniu dziesiejszym ukończył naukę i otrzymał dyplom z prawa.
Hmm.
Gratuluję.
Dziękuję. Ufam, iż jest pan jednym z naszych najzdolniejszych absolwentów.
Tak, owszem, mam dyplom.
Podziwiałem pański strój, panie Tolson. Lawrence, powinieneś się od niego uczyć.
Dziękuję. Był szyty na miare u Garfinkela.
Ma pan wizytówkę?
Oczywiście.
Prosze.
Dobrze było cię spotkać, Lawrence.
Dziękuję.
"Wykształcony, polecany, zapewnia służbę przez pięć lat,
ma rodzinę w Nowym Jorku i dopiero narodziło mu się dziecko".
Odmów.
Chodzi o rodzinę czy dziecko?
Panno Gandy, pięć lat to zbyt mało. Potrzebujemy ludzi gotowych poświęcić całe życie.
Ilu było do tej pory?
- 320 odmów i 21 ustalonych spotkań. - Hmm.
Otrzymaliśmy aplikację od pana Tolsona.
Tak.
Wedle raportu jest pewny siebie, opanowany,
ma świetną dykcję.
Ale, choć ma ku temu predyspozycję, może nie być zadowolony z tak ciężkiej pracy.
Jego jedynym celem jest zdobycie doświadczenia, które zaowocuje utworzeniem własnej kancelarii.
I nie ma interesu by tu przesiadywać,
co mogłoby uczynić jego aplikację interesującą.
Hmm.
Otrzymał list rekomendacyjny
od zastępcy Sekretarza Wojny.
Fantastycznie, panno Gandy.
Tak, Wspomniano w nim, iż nie przejawia zainteresowania kobietami.
Należy wziąć pod uwagę, że nasi najlepsi agenci nie mają rodziny.
Masz rację. Zaplanuj spotkanie.
Wie pani w czym twki problem?
Oni... nie patrzą na mnie jak na kogoś wyżej postawionego.
Ależ patrzą.
Mówiłem dosłownie. Nie patrzą na mnie z dołu.
Cóż, gdybyś przeprowadzał rekrutację zza biurka, zamiast chodzić po gabinecie,
można by to poprawić.
W rzeczy samej.
Panno Gandy, załóżmy iż posiadam informacje o kimś znaczącym...
Które mogą mu zaszkodzić...
Wbrew mojej naturze jest niszczenie takowych treści,
ale nie mogę ich umieścić w oficjalnych aktach.
Czy mógłbym powierzyć je tobie?
Moglibyśmy stworzyć akta utajnione?
Oczywiście, Edgarze.
Dziękuję.
Informacja to władza.
Obroniła nas przed komunistami w 1919,
i od tamtej pory jest zbierana, organizowana i zarządzana przez FBI.
Biuro prokuratora generalnego Kennedy'ego.
Ten kominek tu był czy kazałeś go wstawić?
Kazałem wstawić.
Co robiłeś z podsłuchami w tym domu?
Kazał mi pan się tym zająć, panie Kennedy,
i tak uczyniłem, z należytą starannością.
- Korzysta pan z kominka? - Rzadko.
Kto jeszcze słyszał nagranie?
Sprawę potraktowałem jako prywatną i utajniłem.
Tylko ja mam do nich dostęp.
Panie Hoober, prosiłem by zajął się pan prawdziwym zagrożeniem.
Zamiast tego zparzeczył pan publicznie istnieniu zorganizowanej przestępczości,
a teraz jeszcze to zastraszanie.
Ja tylko wykonywałem rozkazy.
Podłożyliśmy podsłuch w piwnicy domu w Los Angeles,
w miejscu gdzie wiedzieliśmy, że zbierają się przestępcy.
Skąd miałem wiedzieć, że pojawi się tam komunistka z Niemiec,
uprawiająca seks z pańskim bratem, prezydentem USA?
Proszę nie strzelać do posłańca. Jestem tu po to, by was chronić.
Proszę o tym pamiętać.
Czego oczekujesz?
Gdyby ta informacja wydostała się na świat,
spowodowałaby spadek wiary w możliwości przywódcze pańskiego brata.
A mnie przede wszystkim zależy na dobrym samopoczuciu społeczeństwa.
Jak zatem mogę panu pomóc, panie Hoover?
Jeżeli mam zajmować się osobami stanowiącymi zagrożenie,
uniżenie proszę o udostępnienie mi pełnej władzy i uprawnień.
w namierzaniu grup stanowiących zagrożenie.
Nie jesteśmy już w 1920.
Wie pan, kto to Stanley Levinson?
Prawnik.
Biały, komunistyczny prawnik, działający na najwyższym szczeblu władzy,
w tym SCLC.
Ich grupa się rozrasta.
Są samowystarczalni
a ich przywódcy wypowiadają się krytycznie o wydziale.
Czytałeś wycinki, które ci wysłałem?
Nie, niestety nie.
Tu wszystko jest napisane.
Oświadczają, że...
"nie potrafimy nikogo skazać mimo dowodów nawet znacznych przestępstw",
i że "załamaliśmy się pod ciężarem wielkości, złożoności
i ilości obowiązków w biurze", wszystko wydrukowane.
- W "Washington Post". - Nie strawi pan odrobiny krytycyzmu?
To zależy, jaki przyświeca mu cel.
Zyskują znaczne poparcie.
Ich celem są ich własne korzyści.
Próbują wzniecić bunt.
By być szczerym, ostrzej krytykują pańskie biuro niż moje.
Komunizm ma nową twarz, Edgarze, ale to nie ta.
Komunizm to teraz zagrożenie poza granicami kraju.
Panie Kennedy, nim pan się narodził
słyszałem taką samą argumentację od Mitchella Palmera.
Wie pan, co sprawiło że zmienił zdanie?
Bomba.
Gdyby siedział w fotelu pięć minut dłużej, w 1919,
moglibyśmy uznawać się za szczęściarzy gdybyśmy znaleźli choć fragment palca.
Nie chc, by to stał się panu lub pańskiemu bratu.
Nie ma powodu, byśmy obydwaj nie mieli z tego korzyści.
Możemy walczyć na dwóch frontach. Rozumie pan?
Może pan odejść.
Tak jest.
Proszę zostawić zapisy u mnie.
Tak jest.
Ach, i proszę podzielić się nimi z bratem.
I powiedzieć mu, że trzymam u siebie kopię.
Pański gość z 16tej.
Dziękuję, panno Gandy. Proszę go przysłać.
Proszę siadać, panie Tolson.
- Panie Hoover, dziękuję za danie mi szansy. - Prosze.
- Proszę siadać. - Dziękuję.
Mieliśmy kilka problemów z pańskim podaniem, panie Tolson,
nie tylko dlatego, iż nie wykazał pan
umiejętności wymaganych przez Biuro
ani chęci do ochrony Amerykanów
i amerykańskiego sposobu bycia.
Przypominam panu, iż nie jest to miejsce
dla osób chcących douczyć się przed założeniem kancelarii.
Jakiś problem?
Nie.
Czy bycie wysportowanym jest wymagane dla wszystkich agentów?
Oczywiście, nasi agenci muszą być w najwyższej formie.
Musimy być w stanie przechytrzyć i prześcignąć przeciwnika w każdej kwestii.
Oczywiście.
Więc, co pan ćwiczy?
Robię pompki i przysiady.
Rozumiem.
Mam poprawić zasłonę?
A może otworzę okno.
Osobiście lubię odetchnąć świeżym powietrzem po ćwiczeniach.
Pan nie?
Zapewne to panu odpowiada.
A co do CV,
to jest jak najbardziej szczera.
Nie kłamałem, by dostać się na rozmowę.
Co do reszty, tak. Chciałbym rozpocząć praktykę
ale mogę zmienić zdanie, jeżeli będą takie okoliczności.
Hmm.
Dobrze, panie Tolson.
Dobrze.
Rekawy wydają się być odpowiedniej długości.
Znalazłem panu dwa krawaty.
Ten być może jest zbyt nowoczesny,
ale będzie pasował do garnituru.
Zbyt krzykliwy, nie uważasz?
Krzykliwy? Dlatego mam tutaj drugi.
- Nieco bardziej oficjalny, bardziej... - Stonowany.
Zostawmy go na wszelki wypadek. Dziękuję, Clyde.
Pan John Hoover?
Tak. Jakiś problem?
Jakiś pan Hoover zaciągnął u nas dług.
To chyba pan.
To nie ja, przysięgam.
Matka mówi do mnie Edgar, siostrzenica J. E., a ja podpisuję się John E., nie John.
Jeżeli jest pan znajomym pana Tolsona,
proszę tu podpisać.
W porządku.
Dziękuję.
Witam, panno Gandy.
Co? Nie podoba się?
Panie Hoover, w Kansas doszło do masakry.
Nasi?
Agent Caffrey?
W 1930 zagrożenie ze strony komunistów zostało zażegnane,
ale nastąpiła recesja i pojawiło się nowe zagrożenie.
Obrabiający banki, złodziej samochodów i porywacz.
Ale, niestety, jak w przypadku komunizmu, USA nie spieszyło się z reakcją.
Dali gangsterom przyzwolenie.
A opór ze strony zdesperowanych, uzbrojonych przestępców,
nie może być dalej ignorowany.
Bugs Morgan i Al Capone trafili na szczyt listy wrogów publicznych.
Rozejrzyjcie się. Mogą być wszędzie.
Przypominam, iż Biuro Śledcze działa po to, by was chronić.
Należy do was. Jest wam tak bliskie, jak budka telefoniczna za rogiem.
A z waszą pomocą
Warner Bros przedstawia produkcję Vitaphone pod tytułem:
"Wróg publiczny"
James Cagney jako wróg publiczny numer 1.
A ty znowu wymyślasz.
Może znalazłeś kogoś, kogo bardziej lubisz.
Już niedługo, w kinie tuż obok.
Fantastycznie.
Tego lata jedno przestępstwo dało szansę, by coś zmienić.
Wie pan jakie, panie Jones?
Przepraszam?
Kto obecnie jest najsłynniejszym człowiekiem 20 wieku?
Joe McCarthy, sir?
Był buntownikiem,
nie patriotą, panie Jones.
Kto obecnie jest najsłynniejszym człowiekiem 20 wieku?
Najpopularniejszym?
Pan?
Wydaje mi się, iż popularność zależy od tego, czym się zajmuje.
Jego zajęciem były chmury.
Zatem Charles Lindbergh.
Tak?
Dziecko Charlesa zostało porawne.
Wyślij kogoś z Trenton. Wsiądę do pierwszego pociągu.
Co się stało?
Dziecko Charlesa Lindbergha zostało porwane.
Musisz je znaleźć.
Musisz sprowadzić je żywe.
Tak, matko.
Wiem.
Kiedy przyjechaliśmy do domu pana Lindbergha, tego ranka 1932 roku,
rozpoczęliśmy śledztwo które zmieniło nasz Biuro na zawsze.
Dostaliśmy wiadomości od Pennsylvania Railroad, Willa Rogersa...
Hoovera, Roosevelta,
poczty i harcerzy.
Zejdźcie stamtąd.
Zacieracie dowody. Złazić, ale już!
Nic tu nie ma, sprawdziliśmy. Żadnych odcisków.
Wygląda na to, że owinął czymś buty.
Nie uważasz, że rozmiar odcisków może być przydatny?
Jak się tam dostał? Są ślady wokół okna i na ścianie?
Po drabinie. Znaleźliśmy ją kilka metrów dalej w kawałkach.
Wnieśliśmy do środka.
Wnieśliście?
Tak, dla bezpieczeństwa.
Gratuluję, panie Schwartzkopf. Naruszył pan miejsce zbrodni.
A teraz wynocha.
A jakim prawem pan tu jest, panie...
J. Edgar Hoover, dyrektor FBI.
Przysłał nas prezydent Hoover by upewnić się, że śledztwo...
Prezydent ma dostęp do wszelkich dokumentów i dowodów.
Panie Hoover, może pan obserwować, ale władza prezydenta tu nie sięga.
A gdzie pan Lindbergh? Chciałbym usłyszeć jego zdanie.
- Jest z tyłu. - Za panem.
Nie spał całą noc.
Pan Lindbergh przywitał mnie osobiście.
Uścisnął mi dłoń i okazał wdzięczność oraz wiarę, jaką pokładał w nasze Biuro.
Spadł z prawie 2 metrów.
Kto?
Porywacz, z dzieckiem.
To tylko domysły.
Panie Lindbergh, gdyby drabina pękła podczas wchodzenia,
rozleciałaby się. Problem tkwił w obliczeniach.
Miała utrzymać masę mężczyzny, ale nie mężczyzny i dziecka.
Mamy inną teorię.
Gdzie żądanie okupu?
Oczywiście.
I tego też dotykasz gołymi rękoma?
Sprawdziliśmy.
Nie ma żadnych odcisków palców.
Proszę podać, panie Schwartzkopf.
Pułkowniku Schwartzkopf.
"Przygotuj 50 00 dolarów" Napisał przygotój.
"Damy ci znać gdzie", napisał znadź, "dostarczyć pieniądze",
napisał pieniondze.
"Nie zgłaszaj tego nigdzie ani nie wzywaj policji.
"Wszystkie listy będą oznaczone" oznaczne.
Trzy otwory.
Chcę ten list i drabinę.
Nie ma pan prawa. Pokazałem panu o co pan prosił.
- Czas odejść. - Panie Lindbergh, proszę...
Panie Hoover, dziękujemy. Jak widać mamy wszystko pod kontrolą.
Dziękuję, panowie.
Dziękuję za poświęcenie mi czasu, panie Lidbergh.
Clyde, martwię się o niego.
Bardziej ufa miejscowej policji niż nam.
Ma nas za głupców.
Ich też oleje. Będzie targował się z porywaczami.
Prezydent Hoover zadzwonił rankiem, kiedy porwano dziecko
prosząc, bym zrobił wszystko co w mej mocy, aby rozwiązać tę sprawę.
Ale wiesz co znaczy Biuro
bez prawa, broni, bez możliwości aresztowania?
Nic.
Panie przewodniczący, wnoszę o ustanowienie prawa Lidnbergha,
czyniącego kidnaping przestępstwem federalnym.
By natychmiast dostarczano ślady do mojego biura,
abyśmy mogli stworzyć kartotekę.
Byśmy mogli uzbroić agentów, aby mieli szansę w walce
z kryminalistami, posługującymi się bronią automatyczną,
najsłynniejszymi w historii Stanów.
I wnoszę, by owo prawo ustanowić w imieni małego Lindy'ego.
Jeżeli można porwać jego, to które dziecko jest bezpieczne?
A jeżeli nei możemy pomóc w jego ezpiecznym powrocie, to jaki z nas użytek?
Wszelkie ślady od lokalnych władz
z całego kraju zaczęły napływać. W końcu mieliśmy system scentralizowany.
O co chodzi, Edgarze?
Ostatnie odciski przyszły z Chicago.
Wie pani, że nowy prezydent umówił się ze mną na spotkanie?
Wie pani, że mówi się o reorganizacji Biura?
Tak, słyszałam plotki.
Hmm.
Doprawdy?
Pamięta pani akta, jakie założyliśmy jego żonie?
Pani Roosevelt?
Tak.
Może pani zrobić ich kopię?
Oczywiście.
Dziękuję.
Lindbergh wynajął przestępców, by znaleźli jego syna.
Proszę za mną, agencie Garrison.
Tak jest.
Nawet Al Capone ofiarował się zapłacić okup,
ale w końcu zatrudnił ekscentryka, znanego jako John Condon,
który umieścił ogłoszenie w gazecie twierdząc, iż jest mediatorem między ojcem a porywaczami.
Czy Coodon również był przestępcą?
Na pewno nie był przedstawicielem prawda.
Czemu to robisz?
By matka mogła znowu ujrzeć swoje dziecko.
A zapewne pan wie jak Amerykanie są wdzięczni
za to, jaką dume pan przynosi swoją odwagą.
Skąd wiemy, że kidnaper nam odpisał?
Symbol pasuje do oryginalnego listu, prawda?
O co chodzi?
W chwili nierozwali...
pokazałem ten symbol kilku osobom...
i nie jestem pewien, czy są godni zaufania.
Nie wiem, czy komukolwiek można ufać.
Przeanalizuję pańskie listy
by upewnić się, że pochodza od tej samej osoby.
A kiedy Lindbergh powierza los swego dziecka szarlatanom,
rozpoczęliśmy tworzenie czegoś, z czym żaden przestępca
nie wygra, choćby posiadał całą broń świata.
Panowie, prosze opuścić pomieszczeni. I sprząnijcie ze stołów.
Gdzie możemy zapalić?
Nie moja sprawa, bylebym tego nie widział.
- Panie Osborne, co będzie potrzebne - Jasne światło, mikrosjop,
urządzenie do pomiaru, lupa i projektor.
Proszę śmiało korzystać z zasobów Biura, od tego zależy życie dziecka.
Potrzebne są próbki papieru od każdego producenta w okolicy.
Panie Osborne, to pan Tolson. Dostarcz panu Osbornowi wszystkiego, co potrzebne,
by upewnić się w 100% iż listy pochodza od tej samej osoby.
Hmm?
Panowie, proszę. Dziękuję.
- Powiemy prokuratorowi generalnemu? - By trzeci raz odmówił?
- Postawimy znak o taki. - I co na nim będzie? "Nie zbliżać się"?
"Laboratorium FBI"
Każ je wyrzeźbić i przybić do ściany. Jak będzie chciał je zdjąc, niech wyrwie sam.
Czas byśmy chodź raz mieli coś, czego nie mają dranie.
Umiejętności dekoratorskie?
Naukę, Clyde. naukę.
Tusz jest inny, ale styl pasuje.
Z kimkolwiek korosponduje pan Condon, to ta osoba napisała pierwszą notatkę.
Albo Condon napisał wszystkie sam.
Lindbergh planuje, by Condon osobiście dostarczył okup.
- Może już to zrobił. - Zadzwoń do IRS.
Niech jadą do Lindbergha. Każdy banknot ma być znaczony.
Tak jest.
Czy to wszystko? Mam zajęcia o 14:30.
Nie masz. Właśnie podwoiłem ci wypłatę.
Pracuje pan dla dobra kraju, panie Osborne. Gratuluję.
Doktorze.
Masz pieniądze?
Nie przyniosę ich póki nie ujrzę dziecka.
Nie ma żadnej policji.
To zbyt ryzykowne.
Przestań!
Nikt cię nie skrzywdzi.
Skrzywdzi, jeżeli złapie.
Nie, im zależy tylko na dziecku.
Jak mnie złapią, dadzą mi 30 lat. Albo krzesło.
Nie.
Nie zrobiłem tego.
Jestem tylko posłańcem.
Eh!
Co jeśli dziecko nie żyje?
Czy trafiłbym na krzesło?
Jeżeli nie żyje, po co mielibyśmy się spotkać?
Daj kolejne ogłoszenie, jak będziesz mieć pieniądze.
Jeżeli musza zapłacić okup, to trzeba śledzić banknoty.
Wprowadziliśmy IRS i zmusiliśmy ich do pracy.
Myślałem, żę to te bankntoy wychodza z obiegu, panie Irey.
Miejmy nadzieję.
Dzięki temu łatwiej będzie je poznać.
Nie zależy mi na pieniądzach. Chcę tylko odzyskać syna.
Tu nie chodzi tylko o pańskiego syna, panie Lindbergh.
Jeżeli porywacze uciekną, żadne dziecko w tym kraju nie będzie bezpieczne.
Dlatego zebrałem ekipę 26 ludzi, którą dowodzi agent Sisk.
Jeżeli dowiedzą się, że pracujecie nad sprawą, mogę więcej nie ujrzeć syna.
Panie Lindbergh, nie rozpoczniemy dochodzenia
póki pański syn nie będzie bezpieczny.
Ma pan moje słowo.
Porwanie młodego Lindbergha było tragedią,
nie tylko dla pułkownika i Lindbergha, ale dla całego narodu.
To porwanie rzuciło Stanom wyzwanie.
Drabina, jedyna wskazówka, była robiona ręcznie.
Niechaj postępowanie w sprawie Lindbergha
zmażą owo piętno, nie tylko tego porwania,
lecz wszystkich porwań i przestępstw.
Doktorze!
Obiecałem nie otwierać przez 6 godzin.
Dziękuję.
Chce 20 tysięcy ekstra.
Wolę by je dostał, niż miałby stracić dziecko.
Gdzie dziecko?
Obiecałem nie otwierać przez 6 godzin.
Ty dałeś słowo, ja nie.
"Chłopiec jest na łodzi Nelly. To mała łóź, około 8 metrów długości,
są na niej dwie niewinne osoby.
Znajdzcie łódź pomiędzy Horseneck's Beach a Gay Head przy Elizabeth Island."
To Nantucket?
Co było w łodzi?
Nie było żadnej łodzi.
Lindbergh nam nie uda. Chciał wszystko zrobić po swojemu.
Nie mogę go winić. Wtedy nikt nas nie szanował.
Panie Hoover, dzwoniliśmy.
Edgar.
Czas iść, agencie Garrison.
Prokuratura zatwierdziła wykorzystanie podsłuchów.
Świetnie.
Jesteś tego pewien? Jak tylko to zrobisz, to koniec.
Jeżeli mam racje, oszczędzimy temu państwu kolejnej rewolucji.
Przejdziemy do historii, Clyde.
Ale jeżeli się mylisz
zapamiętają to jako nadużycie wobiec błahej sprawy.
Uważasz, że nasz reputacja to błahostka?
- Nie, ja... - Zatem zleć podłożenie podsłuchów.
- Możemy to omówić przy obiedzie? - Po tym, jak dokonasz zlecenia.
Tak jest.
Dyrektor jest w drodze.
Za panem.
- Do restauracji Harveya? - Nie, do Białego Domu.
Tkwiliśmy w głębokim kryzysie,
a na horyzoncie widniała największa wojna w histori..
Potrzebowaliśmy większych uprawień, ale jak z każą zmianą włądzy,
losy Biura i mój stawały pod znakiem zapytania.
- Prezydent gotów jest pana przyjąć - W porządku.
Proszę siadać, panie Hoover.
Za każdym razem ta sama gierka. Każą mi czekać.
Myślą, że pocę się ze strachu, że pokażą mi kto tu rządzi. A ja im pozwalam.
Dziękuję.
Pokazałeś mu zapis?
Nie chciał go czytać.
Kazał mi o nim opowiedzieć.
Jak z tego wybrnąłeś?
Powiedziałem mu wprost, że nigdy nie myśleliśmy, że zastaniemy panię Roosevelt
w sypialni komunisty...
w sytuacji, że tak powiem, dość intymnej.
Że potrzebuję jej pomocy w kwestiii tego, co robić dalej.
Chciałem by widział we mnie sprzymierzeńca.
Nim miałby szanse poprosić cię o rezygnację.
Dokładnie.
Kiedy skończyłem odsunał plik od siebie
tak jakby go nie obchodził.
Clyde, prezydent się boi.
Kogo, ciebie?
Ataku zza granicy.
Prosimy dwa kieliszki najlepszego szampana.
Oczywiście, panie Hoover.
Pijesz teraz?
Świętujemy, Clyde!
Wiesz, że mam wrażenie, że mogę ci zaufać, prawda?
Chciałbym tak myśleć.
Prezydent podpisał tajną zgodę
zwiększająca nasze możliwości...
zatrzymywaia komunistów i radykałów, bez nakazu.
To legalne?
Czsami trzeba nagiąć zasady
w imię bezpieczeństwa kraju, prawda?
Aby upewnić się, że dobrze usłyszałem, rozmawiałem z skretarzem.
Powiedział, cytuję"Sprawdzaj tych sukinkotów".
- Wulgarnie. - Zgadzam się.
Clyde...
chciałem cię o coś prosić.
Proś.
Potrzebuję kogoś kto rozumie, o jaką stawkę gramy,
rozumiesz?
Kogoś komu mogę zaufać.
Zastępcy dyrektora Biura.
Wiem, że pracujesz zaledwie 12 miesięcy...
Prawie 18.
Nie w tym rzecz, Clyde.
Chcę byś był moją prawą ręką.
Nie lubię skupiac na sobie uwagi.
Potrzebuję cię.
Rozumiesz? Potrzebuję.
Pod jednym warunkiem.
W czasie dobry czy zły, gdy się zgadzamy lub nie,
zawsze pójdziemy razem na lunch lub obiad.
Nie widze onnego rozwiązania.
Zatrzymaj się.
- Do Mount Rose tylko pół mili. - Nie wytrzymam.
Orville!
Ostatecznie ciało chłopca znaleziono tuż obok
domu Lindbergha.
Zczerniało
i brakowało lewej nogi, od kolana w dół.
Na czaszce było pęknięcie.
Porządnie dostał w głowę. Mówiłem to kilka miesięcy temu.
Musiał spaść z drabiny, z dzieckiem na rękach.
jesteśmy grzeszni, Edgarze.
Tolerowaliśmy bezprawie aż rozrosło się do potężnych rozmiarów.
Krew tego dziecka jest na naszych dłoniach.
Na twoich, Edgarze.
Tak, matko.
Sześć tygodni po porwaniu
Kongres przegłosował prawo Lindbergha,
a kidnaperstwo stało się przestępstwem federalnym.
Prawo do aresztowania przeszło w odpowiednie ręce.
Kontynuowałem zbieranie najwybitniejszych umysłów w kraju.
Twierdzi, że jest światowym ekspertem w dziedzinie analizy drewna.
Łatwo nim być, jeżeli nikt danego tematu nie porusza.
Twierdzi, że może powiedzieć tyle na bazie kawałka drewna
ile lekarz na podstawie sekcji.
Ma, ehm, problemy społeczne.
Jest chory psychicznie, prawda?
Tylko tak, jak pan.
To miało być tymczasowe laboratorium.
Jeżeli chcesz bawić się w Sherlocka Holmesa...
Gdzie pańskim zdaniem mamy się udać?
Radziłbym zwrócić się z tym do Kongresu.
Świetnie. Niech będzie/
Powiem ludziom, że nie rozwiązaliśmy sprawy, gdyż nie stać nas na laboratorium,
a prokurator generalny wymówił nam swoją palarnię.
Dobrze. Zabierz swoje zabawki.
Natychmiast.
Panowie, pracujcie dalej.
Panie Tolson, dzwonimy do prezydenta.
Zdemoralizowani przestępcy przemieszczają się niczym stado wilków,
w liczbie równej wielkości armii Stanów.
Musimy przechytrzyć przestępców, tak krajowych, jak i tych zza granicy.
Ich chemicy budują bomby. Nasi musza śledzić ich postępy.
Musimy mieć najbardziej zaawansowaną służbę na świecie
jeżeli chcemy mieć najbezpieczniejszy naród na Ziemi.
I panowie, nie traćmy z oczu głównego celu:
Ochrony uczciwych obywateli,
nauczania przestepców, że bez względu na ich postępki,
matactwa i krętactwa wszelkie,
nie uciekną
przed sprawiedliwością.
Dziękuję.
Dziękuję, panie Hoover.
Ale pańska agencja dostaje najwięcej
Tak, to prawda,
ale dobra odzyskane po kradzieży samochodów i napadach banków przekroczyły 6.5 miliona,
a nasz budżet wynosi zaledwie dwa.
W przeciwieństwie do innych wydziałów, my przynosimy zyski.
Nie zliczymy naszych sukcesów w walce
z bandziorami jak Pretty Boy Floyd, Baby Face Nelson, Machine Gun Kelly...
i innymi, im podobnymi
Panie Hoover, czy prawdą jest, że wydał pan peniądze Biura na reklamę?
Nie mamy zezwolenia na reklamowanie się.
Ale bierze pan udział w tworzeniu audycji radiowych albo komiksów.
Słuchałem kilku audycji o G-Men.
Pańska osoba przejawia się nader często.
Stnowczo zaprzeczam, abyśmy udzielali im jakiejkolwiek pożyczki,
nie mamy nic wspólnego z produkcją, wyposażeniem czy innymi elementami.
Cóż, wedle reklamy audycje są
"oparte na faktach, zawartych w prawdziwych aktach,
na bazie prawdziwych spraw prowadzonych przez FBI,
już w sobotę o 20.
Panie Hoover, jakie ma pan kwalifikacje
do tego, by prowadzić Biuro?
Kwalifikacje?
19 lat w Departamencie Sprawiedliwości.
12 jak dyrektor.
Czy w tym czasie aresztował pan kogoś osobiście?
Przeprowadzałem śledztwa. Zajmowałem się kilkoma sprawami jednocześnie.
Nie o to pytałem.
W komiksie posiada pan broń i dokonuje pan aresztowń. Czy to fikcja?
Odpowiadam za tysiące aresztowań.
Czyli przyznaje pan, że to fikcja.
W zasadzie to nie pan wytropił i pojmał Johna Dillingera.
Był to agent Purvis. Zgadza się?
Byłem zamieszany we wszystkie śledztwa
ale nie, osobiście aresztowania nie dokonałem.
Jeszcze jakieś pytania?
Głosujemy.
Schowaj je.
Nie poszło zbyt dobrze.
Tyramy całe życie, a atakują nas politycy?
Na co on liczy, na nierozwiązane sprawy? Czemu ze mna walczy?
Masz założyć akta senatorowi McKellarowi.
Czterech agentów ma go śledzić przez cały czas.
Chcę wiedzieć jakie ma śmieci, mieć zdjęcia z obiadów.
Nie wsiadaj. Przejdziesz się.
Jemy lunch. Bez względu na wszystko.
Odsunąłeś się ode mnie.
Dokonałeś krzywoprzysięstwa, Edgarze, a to kłamstwo łatwo było udowodnić.
Nie muszę mówić, że mogło być gorzej.
Znajdź agenta Purvisa. Ma zostać zdegradowany, albo jeszcze lepiej, zwolniony.
Zwolnienie człowieka, który zabił Dillingera, to strzał w stopę.
To resztę kariery spędzi za biurkiem.
A jeżeli będzie chciał utrzymać pracę, lepiej niech trzyma się z dala od akt. Jedź.
Już nie wiem, komu mogę ufać.
Tylko tobie.
Tylko tobie, matko.
Tylko dzięki tobie jstem jbezpieczny wiesz o tym?
Proszę, pozwól zabrać się do lekarz.
Proste badanie to nie grzech, prawda?
Matko.
Matko, prosze.
Wiara, Edgarze.
Wiara.
Nie uginaj się niczym brzoza.
Bądź silny.
Tak, matko.
Będę.
Skoro Kongres woli działania siłowe od umysłowych,
jeżeli łakną bohatera z bronią,
to postanowiłem zaryzykować i dać im jedno i drugie.
Ruchy.
Naprzód.
Stać, FBI!
Ja dokonam aresztowania!
Z drogi.
Panie Karpis, jest pan aresztowany!
Sam pan Hoover. Będę sławny.
Załóżci mu kajdanki.
Ani kroku, panie Mahan.
Rozwale je.
Naprzód.
Panie Brunette, jest pan aresztowany.
Alvin karpis, twierdził, że żywym go nie weźmiemy, ale obyło się bez 1 wystrzału.
I do tego cały się trzasł. Było widać po głosie, rękach, kolanach.
Aresztowałeś Harry'ego Campbella w Toledo]ni Brinette na Manhattanie?
I Williama Mahana w Kalofornii.
Ale pozwól, że powiem konkretniej,
zrobiliśmy to MY, nie JA.
Edgarze, spójrz. Mamy nadruk na pudełki Post Toasties.
"Melvin Purvis, agent FBI, który złapał Dillingera"
Napisz do producenta. Niech wie...
"Junior G-Man." Hmm.
Napisz, że jak panują dodruki, niech dopiszą "były agent".
Siadają, Clyde. Przeczytam ci coś.
"Tylko 8 dni."
Zabawne, jak najdroższa mi twarz rozpływa się w czasie.
Pamiętam twoje oczy...
delikatnie uśmiechnięte, i to uczucie miękkości
gdy twoje wargi dotykały moich".
Co to?
List od Loreny Hickok,
reporterki Białego Domu, tej o nieprzyjemnym zapachu z ust, do Roosevelta.
Nie! Co zamirzasz z tymz robić?
Nic. Oskarżyłem ją o romans,
Końska Twarz ma romans z Cuchnącym Oddechem.
Kobieta! Uwierzyłbyś?
Ach, panie Hoover. W laboratorium chcieliby pana widzieć.
Proszę powiedzieć, że zaraz przyjdę. Dziękuję.
Wrócimy do tego później.
Co do koni, jadę]nw ten weekend do Del Mar.
Myślałem o małych wakacjach,
i liczyłem, że do mnie dołączysz.
Nigdy nie byłem na wyścigach.
Są cudowne.
A tak między nami, gdy przegram właściciel toru pokrywa straty.
- A gdy wygrasz - Płacą.
To gdzie ten dreszczyk?
W słońcu, któe pada na trybuny, w pokojach hotelowych, obsłudze,
restauracjacj, ale przede wszystkim, Clyde, chodzi o towarzystwo.
- Jedź ze mną. - Z chęcią.
Świetnie. Panna Gandy wszystko zorganizuje.
Cóż, teraz nie mogę jechać. Może za jakiś czas, gdy odłożę pieniądze.
- Wszystko jest opłacone. - Edgarze, nie mogę.
Słuchaj, wiele zrobiłeś dla mnie i Biura. Traktuj to jako prezent.
Nie wiem, czy będe się z tym dobrze czuł.
Dobrze, Clyde, będziemy mieszkać w jednym pokoju,
zamiast osobno. Dość zaoszczędzimy.
Zgoda.
Co ma pan dla mnie, panie Koechler?
Jak pan widzi, jest tu kilka rodzajów drewna.
Sosna, brzoza, jodła, a jak przyjrzy się pan bliżej, zobaczy pan...
- Dziekuję. - Panie Tolson.
Każde z nich ma inne oznaczenie, pierścienie i węzły,
a także znaki, które stworzyła maszyna tnąca,
i te, które zostawiły narzędzie użyte do produkcji drabiny.
Pytanie tylko, jak to ma pomóc w schwytaniu porywaczy?
Potrzebuję więcej pieniędzy.
- Na co? - Opłaty pocztowe.
Musze napisac do każdego tartaku na wschodnim wybrzeżu
i sprawdzić, czy ich ostrza robią takie znaki.
Hmm.
Chcę raport z każdego zakładu i mapę śladów.
Kiedy wrócę z Nowego Jorku, chcę dostać raport.
Miłego dnia.
Tak jak komuniści,
gangsterzy odeszli w niebyt.
Wreszcie dzieci zaczeły marzyć o dołączeniu do FBI.
/Wstawaj.
Bierze prysznic. Przekazać coś?
On nie ma prysznica, psiarzu.
Panno Temple!
Panie Hoover, zastanawiam się czy przyłączyłby się pan do nas.
Oczywiście.
Jeżeli zgodzi się pani byc moją damą i da małego buziaka.
Nie wiem, czy pańska żona by się na to zgodziła.
Widzi pani, wciąż mieszkam z matką.
-W tę stronę! - Super!
Uśmiech. Dziekuję bardzo.
Przepraszam, możemy usłyszeć pańskie zdanie?
Podobał się panu film?
Tędy, panie Hoover.
Proszę, matko.
Pojedziemy do klubu?
Jak zawieziemy matkę do hotelu.
Usiądziesz z Anitą Colby.
Lela Rogers i jej córka, Gingers, pytały czy mogą się dosiąść.
O ile siedzimy z przodu.
Panno Rogers, miło panią poznać. To zapewne pani matka.
Witam.
J. Edgar Hoover. To Clyde Tolson. Anito, dobrze cię widzieć.
Kula weszła z tyłu głowy
i wyszła z przodu obok policzka.
Wiele osób nie zdaje sobie sprawy, jak mało jest wtedy krwi.
Gorąca kula potrafi zamknąć ranę,
więc scena zbrodni jest dużo czysta niż to pokazują w filmach.
A mały Lindy, widziałeś go na własne oczy?
Takich szczegółów nie chciałbym podawać
tak wspaniałym kobietom jak panie.
Nie zniósłbym widoku łeb, Ale zapewniam, pracujemy nad tą sprawą.
Widziałam Linderghów w paryżu. Ledwie ich rozpoznałam.
Hmm.
Tylko sprawiedliwość przywróci im dawne życie.
Podzielę się wami pewną wskazówką, jeżeli dotrzymacie tajemnicy.
Oczywiście.
Pojawiły się znaczone banknoty.
Zgadniecie gdzie?
Proszę powiedzieć.
Na Bronksie, trzy razy.
Za każdym razem właściciel sklepu twierdził
że otrzymał od mężczyzny o spiczastym podbródku, mówiącego z niemieckim akcentem.
Proszę uwierzyć, panie Hoover.
Uwielbienie całego świata nie wypełni miejsca, gdzie powinna byc miłosć.
Hmm.
Ani nie zagrzeje łoża.
Służę krajowi, panno Colby.
Nawet uznanie narodu to dla mnie zbyt wiele.
Ale łoża nie rozgrzeje.
Panie Hoover, czy można pana zaprosić do tańca?
To znaczy?
Po prostu, do tańca.
Tańczy pan, prawda?
Cóż, tej umiejtności nieposiadłem.
Robi się późno panie Tolson...
Liczy się chwila. To moja ulubiona piosenka, chodź.
Wychodzimy. Mamy masę pracy.
Musimy na jutro wykonac masę pracy...
i obawiam się, że nie mamy czasu na tańce, prawda?
Tak.
Naprawdę przepraszam...
Idziemy, panie Tolson. Dziękuję.
Miłego wieczoru.
Dobranoc.
Ja...
Nie...
Nie lubię tańczyć, matko.
- Nie lubię tań... - Edgarze, spójrz w lustro.
Mów tak, jak nauczył cię doktor. Bądź moim małym Szybkim.
Nie porafię mówić...
Potrafię mówić precyzyjnie, z dykcja i czysto.
Potrafię mówić precyzyjnie, z dykcją i czysto.
Jestem bystrym, niezywkłym chłopcem, zdolnym do wielkich czynów.
Jestem by... matko, nie lubię tańczyć.
Nie lubię tańczyć z nikim, a zwłaszcza z kobietami.
Czas, byś się o tym dowiedziała.
Uznaję to za obrazę, nie lubię być obrażanum.
Edgarze, przestań.
Pamiętasz Barona Pincusa?
Tak.
Jego ojciec był zegarmistrzem.
Był ode mnie 10 lat młodszy inazywałeś go..
Ptaszkiem, Kaczorkiem, czy jakoś tak.
Pamiętasz co się z nim stało?
Kiedy woźny znalazł go w spódnicy?
Miał stać przed szkołą
w tej spódnicy, za karę.
Zastanawiałeś się kiedyś, czemy nazywaliśmy go Kaczorkiem?
Zapewne przez jego dziwne zachowanie.
To skrót od "narcyz" /Kaczorek - Duffy - daffdil - narcyz ;)
Pamiętasz, co się z nim stało?
Tak...
Zastrzelił się 6 tygodni później.
Właśnie.
I dziękuję Bogu, że moi synowie nie cierpią na to schodzenie.
Edgarze.
Wolałabym nie mieć syna niż mieć narcyza.
A teraz nauczymy cię tańczyć.
Tak.
- Proszę położyć to tuaj. - Oczywiście.
Dobrze. Kiedy otrzymaliście dostawę?
Dawno temy, bodajże w styczniu 1931.
Trzy miesiące przed porwaniem.
W porządku, dziękuję.
W tartaku wszystko idzie za gotówkę, nic nie jest księgowane.
Przynajmniej wiemy gdzie kupował towar.
Pokaż mi adresy miejsc, gdzie pojawiły się banknoty.
456 West Third.
I 476 West Third.
I tutaj.
Wiemy kogo szukać.
Kogoś, kto od lat prowadzi interes w okolicy.
Ktoś ciągle tam był.
Średni wzrost, niebieskie oczy.
Wypukłe kości policzkowe i broda.
Tak, broda i akcent...
Niemiecki?
Niemiec wydatnych kościach policzkowych.
Nim wpakuję go w kłopoty?
Nie, jeżeli nic nie zrobił. Jesteśmy z FBI. Jesteśmy ci dobrzy.
Depozyt złożył Walter Lyle.
Prowadzi stację na rogu Lexington i 127.
Walter Lyle?
Pamiętasz mężcyzne, który tym zapłącił?
Tak, kupił beznzyny za 89 centów.
I zapłącił tym?
Tak, ale nie znam go. Nie widziałem go od tamtej pory.
Skojarzyłbyś go, gdyby wrócił?
Tak, chyba był Niemcem, sądząc po akcencie i miał brodę.
- I wypukłe kości policzkowe? -Tak. Uśmiechnąłem się widząc ten banknot.
Zapewniał, że ma takich więcej.
Rozmawiałeś z nim?
Nie, tylko tyle.
Dziękuję, panie Lyle.
Spisałem numery tablic.
Są na dole rachunku.
W drogę.
Panno Gandy, proszę zawołać pana Tolsona.
Agencie Sisk.
New York Motor Vehicles Bureau twierdzi, że to 1930 Dodge Sedan.
Właścicielm jest stolarz urodzony w Niemczech.
Mieszka przy 1279 East 222nd Street na Bronksie.
Nazywa się Bruno Richards Hauptmann.
W drogę.
19 września 1934 roku
nim aresztowaliśmy najbardziej poszukiwanego człowieka w Ameryce,
został zatrzymany przez policję z powodu stłuczonej lampy.
Nie wierzę.
Zatrzymaj się.
FBI, ręcę do góry!
- Do góry! - Jakiś problem?
Wysiadaj!
Bruno Hauptmannie...
zostajesz aresztowany za porwanie i zabicie Charlesa Lindbergha Juniora.
Skujcie go.
W końcu go mamy.
Teraz musimy dowieść jego winy, ale w obecznych czasach
mamy ślady, biegłych śledczych i fakty.
Potrzebujemy tytułu, agencie Garrison.
Tak jest.
Pracujemy, panno Gandy.
Przyjechała taśma.
Proszę przynieść do ojego biura.
To wszystko.
Muszę przyznać
że pieknie wyglądałeś przy tym barze.
Widziałam, jak mnie obserwujesz.
Musze przyznać, że obserwowałem cię
od dłuższego czasu.
Zwolnij.
Dobrze.
Zdejmę to.
Odwróć się.
Rozpiąłeś?
Panno Grandy, prosiłem by mi nie przeszkadzać.
Przepraszam?
Tak, to pilne. Agent Shanklin dzwoni z Dallas.
Przepraszam.
Kazałem pannie Gandy połączyć.
O co chodzi?
Strzelano do prezydenta.
Kto jeszcze o tym wie?
Nikt. Pomyślałem, że powinien pan to wiedziec przed prasą.
- Dziekuję, agencie Shanklin. - Tak jest.
Och, jak dobrze.
Połącz mnie natychmiast z Robertem Kennedy.
Panie Hoover?
Panie Kennedy, zastrzelono prezydenta.
Co?
Panie Hoover?
Piątka. Zdobywa przewagę.
Nie wiem, czy warto na niego stawiać.
Znowu przegraliśmy, Clyde.
Widziałeś jego buty?
Desi Arnaz?
Te z krokodylej skóry, z obrzydliwymi klamrami na górze
Nie, wcale.
Pomyślałby kto, że przy takiej kasie mają wyczucie stylu...
.. albo przynajmniej kogoś, komu zapłacą by go mieli.
I ta jego żona.
Kiedy wszła myślałem, że lada moment jakiś myśliwy zastrzeli jej kapelsz.
Wyglądała tak...
Faktycznie, z tymi piórami.
Wiesz, że zależy mi na tobie, Clyde.
A ja kocham ciebie, Edgarze.
Wszystko w porządku?
Tak.
W porządku.
Chciałem cię o coś spytać.
Śmiało.
Co myślisz o tej aktorce, Dorothy Lamour?
Z Rudy Vallee w Stork Club?
Tak, o tej.
Trochę zbyt wylewna...
Chciałem ją o coś poprosić.
O wspólny obiad?
Nie, ne obiad.
Jedliśmy razem kilkanaście razy.
Kiedy?
W nowym Jorku, gdy wyjeżdzałem na weekend.
Rozumiem.
Chcę powiedzieć, Clyde...
że chyba czas na panię Hoover.
Co? Nie lubisz jej?
Nie rób ze mnie głupca, Edgarze.
Nie robię.
Czyś... Czyś ty oszlał?
Tak, oszlaliśmy.
O co chodzi, Clyde?
Mam nie mieć drugiej połowy? Nie być w pełni sobą?
Tak o mnie myślisz? Że czegoś mi brakuje!?
Clyde, natychmiast zbierz to szkło!
Nie! Nie mam powodu!
Odmawiam! Śmiało, zwolnij mnie!
Zrób to!
Uspokój się. Zachowujesz się jak głupiec!
Przestań!
Clyde, nie masz butów, na litośc boską!
Nie! Nigdy więcej cię nie posłucham!
Nie będziesz mi mówił co mam robić! Straciłeś to prawo!
- Przestań! - Przejrzałem cię!
Jesteś przerażonym, nieczuyłym człowiekiem!
Anie się waż!
Ani się waż zrobić to ponownie.
Nie.
Clyde, gdzie idziesz?
Clyde, proszę nie zostawiaj mnie.
Clyde.
Przepraszam!
Nie zostawiaj mnie!
Clyde, błagam!
Błam cię, Clyde!
W końcu...
W końcu jeszcze jutro wyścigi.
Jeżeli jeszcze raz wspomnisz o dziewczynie
to będzie ostatni raz, gdy będę przy tobie.
Kocham cię, Clyde.
Love you.
Mr. Meter wygląda obiecująco.
O co chodzi, Clyde?
Clyde?
Niech ktoś wezwie lekarza!
Clyde.
Niech ktoś wezwie lekarza!
Clyde, spójrz na mnie.
Niech ktoś wezie lekarza, natychmiast!
Pomocy!
Odzyska większoość władzy,
ale po takim wylewie będzie mógł pracować krócej,
i przetworzy mniej informacji.
W porządku, panie Hoover?
Tak, bawiłem się z psem w sobotę.
To pewnie odwodnienie.
To powinno wystarczyć, ale radziłbym również pracować krócej.
W pana wieku ważny jest odpoczynek.
Panno Gandy, proszę zostawić nas samych.
Jeżeli jeszcze raz oczerni mnie pan przy pracowniku,
straci pan posadę. Zrozumiano?
Przepraszam.
Proszę mi coś powiedzieć,
macie coś na zdobycie energii?
Mamy pewne środki odchudzające...
Czyli jakbym stracił kilka kilogramów, wyszłoby na to samo?
Nie martwiłbym się pana wagą. Jest w porządku.
Proszę zapisać mnie na wizytę.
King dostanie nagrodę Nobla. Uwierzysz?
Degeneraci i radykałowie znów są na szczycie.
Jakby znów był 1920.
Nie...
Gdy dowie się, że posiadamy to nagranie,
że wiemy jaki jest naprawdę,
zrezygnuje z nagrody, uwierz mi.
President Johnson....
Czekaj.
- Clyde. - Czekaj.
Musimy nauczyć się wymowy. Nie rozumiem cię.
Problem w tym, że nie mamy legalnych środków.
Nasze prawo nie nadąża
za przestępcami.
Zrobię to dla ciebie.
Co masz na myśli?
Mamy przyjació w prasie, prawda?
We plant stories with them to ensure...
że działalność podajrzanych o radykalizm wyjdzie na światło dzienne.
Namierzą nas.
Tylko, jeśli to będzie prawda.
To jest właśnie kontrwywiad, Clyde.
Im bardziej niewiarygodna historia, tym mocniej się rozchodzi echo.
Wyślę nagranie z hotelu
razem z listem na dzień przed tym, w którym ma odebrać Nobla.
Jeżeli przyjmie nagrodę, taśmę wyślemy do prasy.
Na pewno chcesz się w to mieszać?
Cóż, ten list nie będzie ode mnie.
To będzie podróbka od kogoś z jego ludzi.
Nie możemy popełnić błędu. Chyba nie możemy być pewn...
Nie rozumiem co mówisz, Clyde.
Naucz się mówić.
Słuchaj, będziesz potrzebny jutro w biurze. Nie można się lenić.
Nie mogę.
Możesz.
Jedz.
Tyle czasu, a ona nadal nie potrafi ugotować jajka.
Co dokładnie w tym jest?
Same witaminy...
i kilka dodatków.
"Wejrzyj w głąb siebie.
Wiesz, że jesteś oszustem i dla nas Czarnych, stanowisz zagrożenie.
Nasi, nie ogólnie.
Stał się pan czarny?
Pisz jak mówię, rozumiesz?
"Biali w tym kraju mają dość]nswoich oszustów,
ale tym razem nie mają takiego,
który równy byłby tobie.
- Potwarzam... - To jakieś ćwiczenie?
Panno Gandy, nie zamierzam się bawić, proszę pisać.
"Powtarzam, jesteś wielkim i okrutnym oszustem!"
"Nie wierzysz w Boga. Nie uznajesz żadnych zasad moralnych"
Mogę zapytać do kogo będzie ten list...
Pytanie brzmi do kogo, panno Gandy,
ale od kogo, nie będzie od nas, zrozumiano?
"Okazało się, że nie jesteś przywódcą,
ale rozpsutym, chorym imbecylem.
Zostało tylko jedno wyjście.
Jedyne, i lepiej z niego skorzystaj,
nim splugawisz ten swój naród swoją osobą".
Napisałaś wszystko?
- Edgarze... - Pisz.
Pisz.
Pracujesz dla naszego działu RP?
Już dwa lata.
Zatem zapoznałeś się z moimi działaniami
względem Edwarda Clarke i jego Ku Klux Klanu?
Tak.
Został aresztowany za złamanie prawa Manna,
za przekroczenie granicy stanów w celu romansowania z czarnoskórą.
Zgadza się?
Zgadza się. To było najsielniejsze prawo, jakim dysponowałem.
Powiem ci, że jestem dumny z tej pracy.
Panna Gandy powiedziała, że zatrzymaliście się na aresztowaniu Bruno Hauptmanna.
- Zaczniemy w tym miejscu? - Tak.
Pan Hauptmann stanął przed sądem
2 stycznia 1935.
H. L. Mencken nazywa to największą sprawą od czasów "Odrodzenia [BRAK TŁUMACZENIA...].
Z tego co widzę, to może być coś więcej.
Każda piła zostawia unikalny ślad.
Piła pana Hauptmanna zostawia takie ślady,
jakie znaleziono na drabinie na miejscu przestępstwa.
Na notatce i zapiskach pana Hauptmanna
napisał "adyding" zamiast "anything" i "gut" zamiast "good",
"boad" zamiast "boat" i do tego odwraca literę N.
A Y wygląda jak J.
Panie Lindbergh, zeznał pan iż słyszał pan głos...
tamtej nocy, na cmentarzu.
Tak, bardzo wyraźnie.
Głos, który moim zdanie,
zwracał się do doktora Condona z obcym akcentem.
"Hej, doktorze".
Czy od tamtego czasu
słyszał pan ten głos?
Tak.
Czyj głos słyszał pan na cmentarzu,
wymawiający "Hej, doktorze"?
Był to głos Hauptmanna.
But did he act alone?
Nie przyznał się, ale żaden socjopata się nie przyznaje.
Dowody wskazywały wyraźnie.
Został oskarżony o morderstwo pierwszego stopnia podczas popełnie kradzieży.
W New Jersey jest to karane śmiercią.
Panie Hauptmann,
dziś, na tej sali miał pan możliwośc
wyznania całej prawdy.
Czy ją pan wyznał?
Już powiedziałem.
A w oświadczeniu
złożonym prokuratorowi Foleyowi, powiedział pan prawdę?
Co do szczegółu.
Co do szczegółu go pan okłamał. Zgadza się?
Ta deska, znalaziona w pańskiej szafie, S-204,
jest oznaczona numerami.
Lekko się rozmyły, prawda?
Na to wygląda.
Pomiędzy cyframi są słowa. Chyba Decatur i Sedgwick.
Widzi pan?
Wie pan co to znaczy? Kojarzy pan adres?
Niezupełnie.
To adres i numer telefonu doktora Condona,
człowieka który wpłacił okup,
napisane pańskim pismem na desce znalazionej w pańskim domu.
Panie Hoover, przyszedł lekarz.
Odnosząc się do przemowy doktora Kinga,
wielu stwierdziło, iż wzbudziła w narodzie nową świadomość.
Niektórzy nazwali ją haniebną.
W tak długiej historii przemocy, ten dzień możemy określić dniem nadziei.
Miałem sen,
że pewnego dnia
ten naród powstanie
i zacznie żyć podług przesłania swojego credo:
Człowieka określa się po tym jak kończy, panie Owens.
Przemyślmy to dziś i zdecydujmy jutro.
Chodzi i spuściznę?
Czy o reputację instytucji?
Te kwestie są połączone.
Jedna stworzyła drugą i vice versa.
Miłego dnia.
Yes, sir.
Uznajemy oskarżonego, Bruna Richarga Hauptmanna,
winnego morderstwa pierwszego stopnia.
Wysoki sądzie, proszę o ogłoszenie wyroku.
Zgodnie z prawem tego stanu
skazuję pana Hauptmana na śmierć
o czasie, miejscu i sposobie wyznaczonym przez organy prawa.
Śmierć dla Hauptmana!
Proces stulecia,
kryminalista został skazany, FBI zostało bohaterem.
To nasz koniec.
Ale czy zrobił to sam?
Czy to on porwał dziecko? Jaką ma pan pewność?
Na podstawie wszystkich dowodów to odkryliśmy,
i potwiedziliśmy, nie mao czym dyskutować.
- Clarence Darrow to zrobił. - Oczywiście.
Oczywiście. Tym się zajmuje.
Pani Roosevelt zakwestionowała słuszność winy.
Co do niej, to ma na sumieniu dość działań anty-amerykańskich.
Jeżeli to ma być zakończenie, postaram się jak najlepiej potrafię.
Tak.
Obejrzyj to ze mną.
Wczoraj dostał mój list i taśmę.
No powiedz to.
To bardzo ryzykowne, Edgarze.
Celowo otoczył się komunistami,
i z władzą, jakiej nabiera, zaczyna stanowić zagrożenie/
W imieniu komitetu noblowskiego
- przekazujemy panu statuetkę... - Odmówi.
Wie, że możemy go pogrążyć.
nagrody Nobla, dyplom oraz złoty medal.
Nie ma co do tego wątpliwości.
Jest skończony.
Otrzymuję pokojową nagrodę Nobla
w czasie. gdy 22 miliony czarnych na terenie USA...
Przepraszam, żę przeszkadzam Ma pan kolejne spotkanie.
Najpierw chcę widzieć się z lekarzem.
Oczywiście.
Przyślij go za kilka minut.
Trzymaj się Edgarze.
Trzymaj się.
Trzymaj się...
Gdy znikają morale,
...and good men do nothing...
zło triumfuje.
Każdy obywatel powinien nauczyć się że to zagraża jego domostwi,
...his children.
Społeczeństwo, które nie zamierza czerpać doświadczeń z historii,
jest skazane na porażkę.
Nie możemu zapominac o historii.
Nie możemy opuszczać gardy.
Nawet dziś istnieją organizacje, które za główny cel obrały USA.
Zniszczą poczucie bezpieczeństwa i szczęscie każdej jednostki,
doprowadzą do bezprawia
i braku zasad moralnych.
Prezydent gotów jest zobaczyć się z panem.
W porządku.
Edgarze, wejdź.
Przykro mi, panie Hoover.
Nie odbierał telefonu.
Miał pan sesję zdjęciową z agentem odchodzącym na emeryturę.
Właśnie wychodzi.
Gdzie jest Clyde?
Źle się dzisiaj czuje.
Możesz zamówić nam obiad...
w naszym starym miejscu?
Obawiam się, że jest dziś zbyt zmęczony.
Może zje pan u niego w domu?
Pewnie mu się to spodoba.
Tak.
Dziękuję, panno Gandy.
Helen?
Tak?
Czy niszczę wszystko co kocham?
On jeszcze nie umarł, Edgarze.
A wszystko co zbudowaliśmy?
Nie.
Biuro to coś więcej niż ty i ja.
Twoje dziecko stoi pewnie i chroni ten kraj.
Helen, gdyby...
Gdyby coś mi się stało, zrobisz coś dla mnie, dobrze?
Oczywiście.
Nixon wszystko zniszczy.
Zrujnuje opinię moją i biura.
Obawiam się, że gdy to nastąpi, mnie tu nie będzie.
Chodzi o pańskie akta?
Nikt ich nie znajdzie.
Dziękuję.
Nieważne na jaki są temat?
Nieważne, jakim są ciężarem?
Tak, Edgarze.
To bez znaczenia.
Przysięgam.
Dziękuję.
Czy Nixon prosił cię o rezygnację?
Nie, chciał wiedzieć co na niego mamy.
Co mu powiedziałeś?
Powiedziałem "w jakich aktach?".
Ale on wie.
Chce, byśmy założyli podsłuchy dziennikarzom.
Nie możemy tego zrobić, zwłaszcza nie teraz.
W tym problem, Clyde.
Jeżeli się nie zgodzę stworzy własne biuro.
To nielegalne.
Nie powiedział tego wprost, ale widziałem ten błysk w oku.
Nie da się kontrolować.
Zrobi wszystko, by utrzymać władzę.
Rozumiem.
Widzisz, nigdy nie grałem w jego gierki, w tym problem.
A jeżeli komuś wydawało się, że naginałem zasady,
to powinni spojrzeć, co sami uczynili,
co sprawiło, że czują się szantażowani lub zastraszani.
Nie myślałem tak.
Jak więc myślałeś?
Pomyślałem, że nadszedł czas, byśmy przeszli na meryturę.
Zamknij się, Clyde.
Stworzyłeś coś wielkiego, Edgarze.
Jeżeli teraz przestaniesz, będą cię wielbić.
Tego zawsze chciałeś, prawda?
Uwielbienia narodu?
Cóż, teraz masz okazję.
Czemu nie?
Czemu nie, Clyde?
Ocaliłem kraj przed najazdem bolszewików,
pozbyłem się radykałów, złapałem Machine Gun Kelly'ego,
zabiłem Dillingera, złapałem Karpisa, sprowadziłem Hauptmanna pod sąd.
A teraz, wydając ostatni oddech, próbując ratować ten kraj,
w nagrodę otrzymuję przymusową emeryturę?
Nie poddam się, a fakt, iż to sugerujesz,
sprawia iż zastanawiam się nad twą lojalnością.
Moją, Edgarze?
Tak, Clyde, twoją.
Czytałem twój rękopis.
Nie aresztowałeś Karpisa.
I tak samo jak ja wiesz, że nie było białego konia,
ani pistoletu na tylnym siedzeniu.
I nie zabiłeś Dillingera. Zrobił to agent Purvis.
Ale całe zasługi przypisałeś sobie.
A Machine Gun Kelly nie powiedział "Nie strzelaj, G-manie".
Wymyśliłeś to, by sprzedawały sie komiksy.
A gdy pojechałem na miejsce największej zbrodni stulecia
pan Lindbergh nie wyszedł i nie podał ci dłoni,
ani nie okazał wiary w skuteczność FBI.
Nazwał cię mały, irytującym typkiem i odmówił spotkania.
I nie aresztowałeś Hauptmanna.
Zrobił to agent Sisk.
Nie było cię nawet na miejscu. Widziałeś tylko zdjęcia.
Edgar, most of what you wrote is exaggeration...
niektóre to wręcz bezczelne kłamstwa, i nie jestem pewien czy jesteś tego świadom.
Edgarze...
możesz okłamywać cały świat,
dla korzyści własnych lub biura,
ale mnie nie oszukasz.
Nie powinienem bł dawać ci tej posady.
Wiesz?
Nawet nie miałeś kwalifikacji.
Pamiętasz dzień, kiedy przyszedłeś na rozmowę?
Tak.
Wszedłeś do biura, poprawiłeś okno
i podniosłeś moją chusteczkę.
Podałeś mi ją.
Pamiętasz, dlaczego się spociłem?
Bo ćwiczyłeś.
Nie...
Pociłem się...
Bo wiedziałem...
Wiedziałem,
że jesteś mi potrzebny.
I przez całe życie nie potrzebowałem, nikogo innego.
Nie w tym sensie.
Wtedy zaczałem się pocić.
Wiem.
Edgarze, w porządku?
Tak, to...
To tylko niestrawność.
Pójdźmy jutro na obiad, dobrze? W nasze ulubione miejsce.
O ile lepiej się poczuję.
Tak...
Musisz.
Musisz. Mamy tyle rzeczy do omówienia.
Teraz nie mogę zaufać nikomu z Biura.
Mogę polegać tylko na tobie.
Dziękuję, Edgarze.
Dobranoc, Clyde.
Dobranoc, Edgarze.
Witam w domu, panie Hoover.
Dziękuję, Annie.
Bozo, Bozo, G-Boy, chodź tu.
Cały sens demokracji...
wynika z wiary w jednostkę.
Że ludzkie życie jest ponad podziałami,
że miłość to największa siła na Ziemi,
dużo bardzej trwała, niż nienawiść,
lub nienaturalne podziały ludzkości.
Tak?
Mówi Annie, z posiadłości pana Hoovera.
Pan Hoover umarł.
Jezu Chryste.
Ten stary sukinsyn.
Przygotowuję mowę. Będziemy w telewizji.
Jeszcze nie.
Najpierw zamknij jego biuro, zamień zamki, zrób wszystko co konieczne.
Chcę te pierdolone akta.
Tak jest.
Ach, dobrze.
Wejdź.
Jest na górze.
Panie i panowie, czukę głęboki smutek
Z powodu śmierci pana J. Edgara Hoovera.
Ten niesamowity człowiek służył krajowi 48 lat...
za rządów 8 prezydentów, jako dyrektor FBI,
z niezrównanym oddaniem i skłonnością do poświęceń.
Przez 25 lat, od kiedy zjawiłem się w Waszyngtonie jako młody kongresmen,
był jednym z moich najbliższych przyjaciół i doradców.
Moim zdaniem każdy Amerykanin powinien byc mu wdzięczny
za stworzenie FBI, najskuteczniejszej organizacji ochrony prawa
na świecie.
Zarządziłem opuszczenie flag na budynkach rządowych do połowy masztów,
ale muszę powiedzieć, że dzięki Edgarowi,
jego odwadze w odpieraniu nieraz bardzo brutalnych ataków,
mamy pewność, że flaga FBI zawsze będzie powiewać wysoko.
FBI jest pomnikiem ku jego pamięci.
Zabawne, jak ukochana twarz
znika z pamięci z upływem czasu,
Pamitam twoje oczy, delikatnie uśmiechnięte,
i to uczucie miękkości
gdy twoje wargi dotykały moich.
Nigdy nie poznamy zawartości tajnych akt. Wyciekło z nich zaledwie kilka informacji.
Clyde Tolson odziedziczył posiadłość Hoovera, przeproawdził się do niej i przyjął flagę, leżącą na jego trumnie.
Ich nagrobki znajdują się niedaleko siebie na Congressional Cementary.
Tłumaczenie: GHunter
Odwiedź www.NAPISY.info